Archief van
Maand: maart 2018

Meten is weten

Meten is weten

Eindelijk kwam het RIVM met de moestuin uitslagen op de proppen. De klankbordgroep kwam bijeen voordat de zaal open ging voor het publiek in College De Grienden te Sliedrecht. Het onderzoek wat afgerond is werd gepresenteerd door de vertegenwoordiger van het RIVM.

Wat eerder al door diverse wetenschappers werd vastgesteld er zijn grote verschillen in het meten van gevaarlijke stoffen. Ook nu zijn er verschillen tussen LOD en LOQ die suggereren dat er nauwelijks stoffen gemeten worden. Er wordt nog steeds uitgegaan van zogenaamde ‘veilige’ waarden die zich overal in ons milieu en lichaam bevinden. Tijdens de laatste bijeenkomst  in het Provinciehuis te Den Haag werd er echter duidelijk aangegeven door wetenschappers dat veilige waarden van deze stoffen niet bestaan. Met deze wetenschap even terug naar de bijeenkomst in Sliedrecht maandag 12 maart j.l.

Na de uitleg werden alle aanwezige ambtenaren een zaaltje in gedirigeerd om een soort briefing aan te horen. Hierbij was de aanwezigheid van de vertegenwoordiger namens de bewoners niet gewenst. Voor mij duidelijk dat er weer een uitleg moest komen die onze inwoners gerust moeten stellen.

Heel vervelend is dat er nog tal van onderzoeken lopen die aan zullen tonen dat er grote verschillen zitten in het meten van het RIVM en die van andere Universiteiten. Ook tijdens de bijeenkomst “vaart maken voor een duurzaam Dordrecht” van 7 maart kwam ook duidelijk naar voren dat er in onze regio heel slecht gemeten word naar uitstoot van fijnstof en in het verlengede hiervan de schadelijke stoffen in het algemeen.

Nu onze gemeenten geld gaan eisen van DuPont en Chemours vraag ik mij af of dit werkelijk daadkrachtig optreden is of een ordinaire verkiezingsstunt. De Dordtse Partijheeft als enige politieke partij mensen in hun midden die al meer dan 3 jaar bezig zijn met het achterhalen van de waarheid rondom dit dossier. Nog nimmer hebben wij enige medewerking mogen ontvangen in onze zoektocht naar de waarheid van onze gemeentes. Als onze bestuurders werkelijk willen tonen zich in te zetten voor onze gezondheid zouden zij kunnen starten met het toekennen van een vergoeding voor alle afgewezen aanvragen van bloedtesten. Voor al onze inwoners, die bijna allemaal in het bezit zijn van een dik medisch dossier en op de eerste dag van het nieuwe jaar al hun eigen risico over kunnen maken aan de zorgverzekering. Zij hebben het recht om de uitslag van hun bloedwaardes onderdeel van hun dossier te laten zijn. Deze uitslagen zijn belangrijk, met de blik op de toekomst gericht waar wij waarschijnlijk hele andere informatie krijgen over de schadelijkheid van deze stoffen.

Stop met de verkoop van producten waarvoor gif nodig is om deze te kunnen vervaardigen. Start een uitgebreid netwerk van E-Nose systemen die niet alleen de drukverschillen melden maar daadwerkelijk afgesteld worden op de diverse schadelijke chemische stoffen en fijnstof. Dit werkt beter dan maar af te wachten of er weer een melding van ‘een pufje’ komt door de bedrijven zelf. Of erger vrijdag 9.3 j.l. een aanrijding met een trein geladen met chloroform en fluorwaterstof, waarop wachten wij nog.

De leden van de Dordtse Partij vragen uw steun om hun acties verder uit te kunnen rollen. Uw stem zal ons de kracht geven  om onze zoektocht naar de waarheid samen met de wetenschappers voort te zetten. Wij wonen op een prachtig eiland met een historische binnenstad, tussen het groene hart en de Biesbosch,  hier wonen moet een feest zijn zonder zorgen over de volksgezondheid.

Ook wil ik de lezers nog wijzen op de z.g.n. contourgebieden die bijna dagelijks veranderen. RIVM blauw giftige stoffen en voor de groente en fruit problemen is het rode gebied getekend, drinkwaterbedrijven pakken de hele provincie en veiligheidsregio heeft ook een heel groot meetgebied tot hun beschikking, en in verband met windrichtingen heeft het KNMI ook weer een variant bedacht. Nu de bedrijven ook nog met hun afval/hergebruik stoffen op reis gaan neemt de vervuiling ook steeds meer vormen aan buiten onze gemeentegrenzen. Gelukkig hebben wij kennis van het DNA van deze stoffen,  dus zij zijn makkelijk te volgen. Ons om de tuin leiden is er niet meer bij!

Regenboogdebat

Regenboogdebat

Iemand vroeg zich af waarom er blijkbaar druk is vanuit de maatschappij om heteroseksueel te zijn, omdat thuis altijd werd gezegd “dat het niet uitmaakt” of je op mannen of vrouwen valt. Iemand riep dat we het niet mochten hebben over “die mensen”. Iedereen zei dat we allemaal gelijkwaardig zijn.

Is het niet juist de bedoeling dat we wel tegen onze kinderen zeggen dat het uitmaakt. Niet voor hoeveel we van ze houden. Niet omdat het uit zou moeten maken. Maar omdat het wél uitmaakt. Omdat het misschien toch anders voelt als je homo bent dat de trainer op het voetbalveld roept “Je voetbalt als een homo!” Omdat je misschien niet onbevangen, uitzinnig van verliefdheid de hand pakt van degene die naast je loopt, omdat je bang bent om in elkaar geslagen te worden. Omdat als er in bushokjes posters ophangen waar twee mannen met elkaar zoenen, deze beklad en vernield worden.

Is het niet juist de bedoeling van een Regenboogdebat om het over LHBTI’s te hebben en niet over diversiteit in het algemeen. Dat we vrijuit kunnen zeggen “die mensen”, omdat dat is waar we over praten, LHBTI’s, niets meer en niets minder.  En “die mensen” bekt net wat lekkerder dan “mensen die LHBT-enzovoorts zijn”. En dat we daarna pas concluderen of er verschillen zijn.

Dat als iemand stelt dat een kind dat geconfronteerd wordt met zijn anders-zijn in seksualiteit of geslacht, anders dan andere minderheden, thuis geen achterban heeft van dezelfde minderheid omdat het kind een product is van heteroseksualiteit. Dat we dan juist niet de discussie stoppen met te zeggen dat er óók gezinnen zijn met twee moeders of twee vaders. Omdat we hier nu eindelijk een specifiek pijnpunt hebben blootgelegd van de sociale acceptatie van LHBTI’s.

Is het niet juist de bedoeling van zo’n avond dat we bij onszelf te rade gaan of we wel menen wat we zeggen en of we wel voelen wat we vinden. Hoe congruent we zijn in onze overtuigingen en ons handelen. En daarna of dat is veranderd en of én hoe we dat bij anderen kunnen en willen veranderen.

“Ik vind het soms moeilijk om hierover te praten”, werd op het laatst gezegd. Misschien had het debat daarmee moeten beginnen. Het is ook moeilijk. Politieke correctheid rukt meerdere keren de sprekers zover mogelijk uit de hoek van atolerantie. Ik vind het normaal, het gaat over ie-de-reen en we zijn allemaal gelijk, dat je dat maar weet. En als we het niet meer weten, wijzen we naar een religie, want die zijn lekker toch meer tegen.

Iemand las een speech voor van een jongen die eerder geloofde in de tolerantie van Nederland, maar bang is geworden na de reacties op de reclame van Suit Supply. Is het dan genoeg om te zeggen dat we allemaal gelijkwaardig zijn? Staat namelijk in de Grondwet. Het maakt niets uit, echt niet. Welterusten.

Of had ik moeten opstaan. Moeten roepen dat het verdorie wel uitmaakt en dat we het daar NU over gaan hebben.

Ik zit hier namelijk voor die jongen en al die andere mensen die het pijn deed.

Maar ik ben blijven zitten. Straks zei ik per ongeluk nog “homofiel” in plaats van “homoseksueel”, of vergat ik de I in LHBTI. Ik vind het ook moeilijk.

Op het einde werd het Regenboogakkoord, na wat gesteggel over of het niet een intentieverklaring moest zijn, bijna door alle partijen getekend. Misschien goed gezien van de organisatie dat dit het hoogst haalbare was van de avond.

Het maakt wel uit. Gisteren was ik bij de kapper en iemand zei tegen een jongetje: “Niet huilen, je bent toch geen homo.” Ik vond het moeilijk. Ik gaf het jongetje een knipoog en zei dat het iedereen wel eens huilt. De volgende keer zeg ik tegen de vader “Je bedoelt: ‘Stop maar met huilen, want ik vind het niet leuk als jij verdrietig bent, het is zo voorbij.’ Homo is geen scheldwoord.” Trek jij nog even dikke scheenbeschermers aan, het is helaas nog nodig. En zeg het ook tegen mij als je vind dat ik iets verkeerds zeg. Ik hoop dat iedereen zo in zijn bed ligt te denken vanavond. Zijn we toch nog veel verder gekomen. Welterusten.

Vaart maken voor een duurzaam Dordrecht.

Vaart maken voor een duurzaam Dordrecht.

Verslag van het verkiezingscafe met als thema ‘vaart maken voor een duurzaam Dordrecht’

Dordrecht 7 maart 2018

Meer dan 40 politici kwamen tijdens deze avond in beeld. Het was dan ook een hele toer voor gespreksleidster Anneke van Veen om de zaak in de hand te houden. Zelf was ik namens de DORDTSE PARTIJ als woordvoerder aanwezig hierbij mijn op en aanmerkingen:

Al snel werd het ons duidelijk het gaat weer zo’n bijeenkomst worden waar alleen maar gesproken word over onze inwoners, terwijl het de hoogste tijd word om met deze zelfde bewoners aan tafel te gaan om samen de problemen aan te pakken.

Met de uitspraak van minister Ollongren tijdens het vragenuurtje, in 2021 bezitten alle sociale huurwoningen van de woningbouw verenigingen en coöperaties het energielabel B. Geweldig met de wetenschap dat de reserves van deze clubs over de emmer klotst. Er zal een deel van de miljarden aan reserves hiervoor afgeroomd worden, wat weer ten koste gaat van de zo dringend gewenste sociale huurwoningen voor de laagste inkomens.

Heel veel stichtingen met als doel samen te werken in wind, water en zonnen energie, voedselbos ed. waar allemaal op zoek naar medewerkers en centen. Eigenlijk zijn zij allemaal slachtoffer van het Dordtse systeem. Om bij onze gemeente gehoor te vinden is het noodzakelijk eerst met steun van de Gemeente een stichting op te richten. Vanaf dat moment bent u een officiële gesprekspartner. Niet veel later krijgt u te horen dat het wel de bedoeling is om de broek zelf op te houden. Zelfs voor het aanleggen van een kleine wilde bloemenpluktuin in de wijk Merwedepolder moest een stichting opgericht worden. In ons buitengebied word er zelfs een m2 vergoeding betaald om dit langs de slootkanten aan te kunnen leggen. Deze zaken zouden onder normaal onderhoud  moeten vallen omdat het hier gaat over natuurbehoud, vogels en insecten staan zwaar onder druk. Door deze kleine ingreepjes kan er veel winst behaald worden. En ons oog wil natuurlijk ook wat in onze wijken.

Nu begin Maart 2018 worden nog steeds nieuwbouwhuizen verkocht met een aansluiting op het gasnet. Dus hebben zij al direct een achterstand die negatieve invloed heeft op de waarde van het onroerend goed. Het gaat hier over nieuwbouw ik wil u meenemen naar een veel groter probleem wat zich aandient. In het maandblad van VVE Belang schreef de heer Trefon  vorig jaar al een prachtig artikel over “bejaarde huizen en complexen”.  Zonder maatregelen ontstaat er een groot maatschappelijk probleem. Tijdens deze bijeenkomst is hierover geen woord gerept. Terwijl deze groep woningbezitters dagelijks bezig zijn met het verbeteren van hun bezit. Via de M.J.O.P. worden tal van knelpunten in beeld gebracht. De nieuwe duurzaamheidsplannen  waarvoor door onze politiek in  Parijs al een handtekening geplaatst heeft maakt nog geen deel uit van het onderhoudsplan van deze eigenaars. Er is totaal geen mogelijkheid geschapen voor deze mensen om zich te oriënteren op de mogelijkheden en het verkrijgen van steun (subsidie). Volgens Cock Sas is er een bedrag van 19 miljard euro mee gemoeid om de zaken recht te breien. Wat leverde ons de politieke zoektocht op. Ten eerste het bedrag wat de verkoop van de ENECO aandelen zou in een fonds gestort moeten worden. Prima idee, maar dan ook alles niet zoals werd verwoord ergens tussen de 70 en 100%. Dus komen wij in Dordrecht nogal iets te kort, lijkt mij duidelijk. Er is dringend behoefte aan een wijkloket waar men advies kan krijgen over het uitvoeren van vergroeningmaatregelen met betrekking tot panden in de wijk. Er zal een samenwerking moeten ontstaan tussen uitvoerende partijen, ondersteuning in subsidie aanvragen, en het invoegen binnen de bestaande M.J.O.P zodat ook een groot deel uit zelf financiering bestaat. Dit laatste moet dus gaan passen binnen de bestaande plannen. Er kan nooit meer geld uitgegeven worden dan er binnen komt. Ook kwam naar voren om de WOZ belasting op te hogen. Dit is het meest slechte plan wat er te bedenken valt. Alle tot op heden vastgestelde waardes zij veel te hoog ingeschat doordat alle bejaarde wooncomplexen nu al een forse achterstand in onderhoud hebben. Dus je hier rijk rekeningen kan nog wel eens anders uitpakken zolang deze achterstand niet opgelost is. Ook is er een mogelijkheid om deze wijken de wijk te laten. Zodat de tijd zijn werk doet en de nu nog vitale wijken zich kunnen transformeren in getto’s. De DORDTSE PARTIJ stelt zich tot taak om oplossingen juist voor deze groeperingen te bedenken om samen deze duurzaamheidslag te maken, in woord, daad en geld. Stop met het praten over onze bewoners maar ga met hen aan tafel en bedenkt oplossingen waar wij alleemaal mee kunnen leven. Het gaat ook over hun toekomst en ook hun kinderen. Stop met het elkaar na te praten en stuur wat goede mensen van vlees en bloed de wijk in om elkaar de duurzaamheidtransitie waar te maken. Per wijk 1 loket met echte mensen de ook bereikbaar zijn en blijven, dat is wat de DORDTSE PARTIJ zoekt.

Ook wil ik u de ideeën van de heer Verbakel (milieu defensie) niet onthouden inzake fijnstof. Het afsluiten van de Krispijnse tunnel zou een oplossing kunnen zijn. Gelukkig kwam er uit de zaal tegengas. Het meten van fijnstof door het RIVM meetpalen zijn in Dordt amper aanwezig. Eerst maar eens aantonen waar het stof allemaal vandaan komt. Auto, vrachtverkeer, vervoer over water, en de natuur zelf zorgt ook voor veel fijnstof. Eerst maar eens gaan meten want dat is pas echt weten. Ook het goed door laten stromen van verkeersbewegingen zou wel eens veel bij kunnen dragen aan de vermindering. Het stoppen en optrekken moet tot het minimum beperkt blijven voordat wij wegen en tunnels af gaan sluiten en onze prachtige oude stad de hongerdood in drijven.

En met een goed afgesteld E-Nose systeem kunnen wij naast fijnstof ook alle andere giftige stoffen in kaart brengen die dagelijks over ons uitgestoot worden, dit met of zonder vergunning van de provincie Zuid Holland. Ook hier houd de DORDTSE PARTIJ de vinger aan de pols. Bij alle partijen zitten wij aan tafel om onze denkwijze naar voren te brengen. De DORDTSE PARTIJ waakt ook over uw gezondheid.

#Burgerparticipatie, we moeten het weer samen doen.

#Burgerparticipatie, we moeten het weer samen doen.

Burgerparticipatie of doe-democratie, het zijn verzamelnamen voor de beweging van mensen
in hun nieuwe nieuwe rol als burger van verzorgingsstaat naar burger in de
participatiemaatschappij.

Vier jaar geleden sprak onze koning in de troonrede: “De klassieke verzorgingsstaat verandert
langzaam maar zeker in een participatiesamenleving. Van iedereen die dat kan, wordt
gevraagd verantwoordelijkheid te nemen voor zijn of haar eigen leven en omgeving. Wanneer
mensen zelf vorm geven aan hun toekomst, voegen zij niet alleen waarde toe aan hun eigen
leven, maar ook aan de samenleving als geheel.” [1]

Het is een prachtig idee, die meedoen-samenleving. Maar met de invoering en vernieuwing van
de Wmo en de decentralisatie van andere wetten en voorzieningen is de
participatiesamenleving in een stroomversnelling geraakt, die burgers en overheid maar
moeilijk kunnen bijbenen. Het is voor burgers nu vooral een plicht, er wordt eigen
verantwoordelijkheid verwacht. En juist van de kwetsbare, misschien niet zo mondige burger.
We moeten dus wat met die burgerparticipatie. Onze Rekenkamercommisie bracht afgelopen
jaar een rapport met aanbevelingen uit om burgerparticipatie naar een hoger plan te tillen. [2]

De reactie van het college op het rapport: “Een aparte visie op burgerparticipatie is
onwenselijk en evenmin is het college van plan eerdere initiatieven te evalueren.” [3]
De gemeente kan dat namelijk allemaal prima zelf, blijkt de afgelopen tijd. Zo was er
bijvoorbeeld het project Nieuw Dordts Peil. De overheid wilde in gesprek met burgers.
Dordtenaren hebben het namelijk gemiddeld minder goed op het gebied van opleiding, werk,
inkomen en veiligheid, staat in de uitnodiging. En het ging vooral over water en werk en het
lange termijnperspectief. [4]

En er was de SpuiSafari. In 2016 stelde de Dordtse gemeenteraad een nieuwe ontwikkelvisie
vast voor de Spuiboulevard. Het college van B&W had voorstellen gedaan over de
herontwikkeling die de basis vormen voor de nieuwe plannen.
En daarna mochten 110 mensen, verdeeld in groepjes, vernoemd naar een Afrikaans dier, een
rondje maken over de Spuiboulevard. Veelal raadsleden, ambtenaren, architecten en
makelaars. En de wethouder was de Lion King. [5][6]

Hakuna matata, maar deze ontwikkeling van participatie is zorgelijk. Een bestuur zonder visie
op burgerparticipatie dat het onnodig vindt burgerparticipatie te evalueren gebruikt het op alle
manieren zoals het juist niet moet zijn. Burgerparticipatie als bezuinigingsmiddel. Burgers die
problemen moeten gaan oplossen omdat de overheid ze nog niet heeft opgelost. Het zegt alles
over dat het nog steeds de algemene opvatting is dat het hebben van ideeën is voorbehouden
aan beleidsmakers en bestuurders. Dat is niet mee mogen doen, dat is uitgenodigd worden
voor een feestje om de rommel op te ruimen.

Het gaat er bij het nemen van initiatief om dat het initiatief uit de burgers zelf komt, dat zij
iets oppakken wat zij belangrijk vinden, wil het succesvol zijn. [7][8] Om het te laten slagen
moet er opgepast worden dat initiatieven niet een verlengstuk worden van de overheid, maar
een eigen rol spelen in de samenleving. [9] En participatie heeft weinig effect en juist een negatief imago als er over grote thema’s en langetermijnperspectief gepraat wordt. [10] De
burgers zijn van de ideeën, de professionals van de efficiëntie en effectiviteit.
In de startfase van burgerinitiatieven is het belangrijk dat de burgers, de mensen, erkenning
en waardering krijgen. Daarvoor moet de overheid gebiedsgericht gaan werken. [11] Daarom wil
de Dordtse Partij de ambtenaren terug de wijken in. We moeten mensen uitnodigen en
aanmoedigen om hun straat, wijk en stad met hun ideeën vorm te geven. Daarvoor hebben we
een overheid nodig die een duidelijke visie heeft op burgerparticipatie, daar is de bestuurlijke
vernieuwing in ons partijprogramma op gericht.

In een stad die steeds centraler wordt bestuurd hebben we een overheid nodig die weet dat als
je samen wil werken, je samen aan de start gaat staan. We hebben een overheid nodig die de
mensen niet bespot of burgerparticipatie wil verkwanselen als goedkoop beleidsinstrument om
te kunnen zeggen dat ze ergens burgers bij betrokken hebben. Die niet verwacht dat we in een
paar avondjes een antwoord hebben en een langetermijnvisie over armoede in de stad. Die
ons gaat géven in plaats van nemen; vrijheid, zeggenschap en eigenaarschap.
Een overheid die het voortouw neemt en vanaf het begin laat zien wat ze doet en wat ze kan
en haar hand uitsteekt. Willen we burgerparticipatie naar een hoger plan tillen, moeten we het
echt weer samen doen.

Bronnen/Meer lezen?
[1] Troonrede (2013). 
[2] Rekenkamercommissie Dordrecht (2017, april). Meer dan een goed idee. Samen burgerparticipatie naar een hoger plan tillen.
[3] Nieuwsbericht website Dordrecht.
[4] Website Nieuw Dordts Peil. 
[5] Verheij J. & den Toom, J. (2018, 1 februari). Paraplu in de aanslag tijdens de Spui Safari in Dordtse binnenstad. AD de Dordtenaar.
[6] Verheij, J. (2018, 29 januari). Inwoners op Spui Safari om ideeën voor Spuiboulevard op te doen. AD de Dordtenaar.
[7] Kalk, E. & Dubbelboer, N. (2016, 2 december). Democratie moet meer ruimte bieden aan maatschappelijke initiatieven.
[8] Uitermark, J. & Van Beek, K. (2010). Gesmoorde participatie. Over de schaduwkanten van ‘meedoen’ als staatsproject, pp. 227-240. 
[9] Van der Steen, M. e.a. (2014). Leren door doen. Overheidsparticipatie in energieke samenleving. Planbureau voor de Leefomgeving
[10] Bosserlaar, H. Kamp; Hagen, B. (2017, 10 november). Cliëntenparticipatie is geen corvee, maar krachtig leermiddel.
[11] Van de Wijdeven, T. (2012). DOE Democratie. Over actief burgerschap in stadswijken. Delft: Eburon.

Winkels in het centrum langer open???

Winkels in het centrum langer open???

Onze krant stond weer eens vol met wijze teksten over het langer open houden van onze centrum winkels. Alle geleerden weten het zeker “de deuren moeten langer open blijven”. Misschien is het heel naïef om te denken dat de onaantrekkelijkheid van onze prachtige doch enigszins saaie binnenstad te wijten is aan sluitingstijden van onze winkels.

Hoe lang is Dordrecht al bezig met het verzinnen van plannen om ons historisch centrum op de kaart te zetten, “veel te lang” hoor ik u zeggen. Ik ga nu enkele vragen stellen om er achter te komen of wij er al alles aan gedaan hebben;

Zijn wij echt gastvrij naar onze klanten ?  Vriendelijk in woorden en in daden. Geven wij echte service in onze zaken ? Zijn wij optimaal bereikbaar voor klanten met een goed gevulde beurs ? Is ons openbaar vervoer optimaal op elkaar afgestemd ? Hebben wij voldoende betaalbare parkeerplaatsen voor onze gasten ? Maak de Kiltunnel tolvrij en verwelkom alle nieuwe klanten uit de Hoekse Waard in Dordrecht. In het kader van opnieuw investeren in onze regio functie moeten wij ook een betere bereikbaarheid gaan organiseren voor de regio aan de Noordzijde Alblasserwaard. Bus, trein en via het water mag best wel eens gratis aangeboden worden aan de toekomstige stroom nieuwe klanten, die eigenlijk al ooit klant waren in het Dordtse, echter door wijze beslissingen hebben wij ze buiten de deur gezet. Als wij met elkaar eens een goed werkend klantvriendelijk promotieplan gaan bedenken om al onze oude klanten weer terug te winnen voor onze prachtige historische stad is gelijk het probleem van de winkelsluiting opgelost, wie sluit zijn winkel als de kassa volop draait ? Dus heb ik maar één conclusie er moeten meer klanten naar de Dordtse binnenstad komen. Schoon, up to date, klantvriendelijk met hier en daar een openbaar toiletje. Vriendelijke bediening tegen menselijke prijzen in onze ondersteunende horeca zal onze stad een boost geven die het eigenlijk al jaren verdiend.

En voor wat de DORDTSE PARTIJ betreft een betere afstemming van huren in ons centrum zodat ook jonge en nieuwe start ups een gezonde kans krijgen hun ideeën in de markt te zetten. Alle grootwinkelbedrijven zijn ooit ontstaan door goed te kijken naar kleine ondernemers . De laatste groep kleine middenstanders waren altijd al de gidsen van de grote jongens. Dus gezellig winkelen start in onze coulor locale straatjes bij de kleine ZZPer  en hun partners. DORDRECHT HET GEZELLIGE HISTORISCHE CENTRUM VAN ONZE DRECHTSTEDEN, De oudste stad van Holland die gezien moet worden. Niet een geheim van boven en ook niet van onder de rivieren maar TUSSEN DE RIVIEREN speelt zich iets heel bijzonders af.

 

Hans van der Slot

DORDTSE PARTIJ (12)

#LEEG

#LEEG

Gisterenavond was de stad #leeg. Veel leegstand en weinig winkelend publiek. Dit moet veranderen, de Dordtse Partij gaat zich hier voor inzetten! #dordrecht #leegstand #ondernemen

Vergeten

Vergeten

We doen het weer samen, iedereen doet weer mee. Dat klinkt soms vaag of misschien overbodig, te politiek. Bert Seinstra is nr. 3 op de kandidatenlijst van de Dordtse Partij. Hij werkt als sociotherapeut in de spoedeisende psychiatrie. Hij wil met ons zijn verhalen delen over zoals hij ze noemt, “de vergeten mensen”. We praten ook over deze mensen als we het hebben over “iedereen”.

Driehoog, een autistisch jonge man met een lichte verstandelijke beperking. Hij woont zelfstandig dat kon, met een beetje hulp. Toen hij hier kwam wonen waren er buren die hem steunden. Nu wonen er anderen, overdag zijn zij niet thuis. In de avond wel en maken met elkaar in de avond geluid voor een hele dag. Zij kennen hem niet. In de avond zit hij binnen, de avond is eng.

Deze avond is binnen ook naar, van alle kanten davert geluid zijn woning binnen. Hij probeert met een kussen op zijn hoofd het geluid te blokkeren, het lukt hem niet. Zijn onrust neemt toe, hij moet zijn spanning verminderen slaat met zijn vuisten tot bloedens toe tegen de muren. Schreeuwt, gilt, stapt naar buiten, gooit met stenen, trapt tegen auto’s. De buren roepen hij is gek! De politie wordt gewaarschuwd en neemt hem mee. Weet iemand wie hij was, waar hij is?

Vader, moeder, dochter, een rustig gezin. Nieuwe buren veroorzaken veel overlast. Zij hebben de moed om daar wat van te zeggen. De rust van de buren blijft stil. Wat volgt is naar, een vuurwerkbom door de brievenbus, auto in de brand. Doodsbedreigingen richting moeder en dochter volgen. Traumatische ervaringen. Overleg met politie en woningbouw vinden plaats. Een traumatische en snelle vlucht naar een andere woning. Een wijkagent krijgt ondersteuning bij doodsbedreigingen. Het gezin mag verhuizen, verder niets.  De overlast is gebleven en de buurt blijft angstig stil. Is de ervaringen van het gezin niet vergeten. Weet iemand of het gezin hun trauma’s en angst al verwerkt hebben?

Ze waren zo gelukkig samen, de man en zijn vrouw. Hij is plotseling overleden. Nu is zij alleen. Zij hebben geen kinderen, geen vrienden of kennissen. Alles wat er was is weg, wat overblijft is de eenzaamheid. De dag wordt lang, iets om tegenop te kijken. Hoe kom ik deze dag weer door?  Een hoofd vol gedachten van vroeger. Een hoofd vol gedachten over hoe dingen te doen? Hij was degene die alles regelde, haar daarmee stimuleerde en zij weet niet hoe. Zij ziet het nut niet meer om zichzelf te verzorgen. Draagt dagenlang dezelfde kleding, begint te rieken. Vergeet boodschappen te doen of ziet het nut er niet meer van in. Uit bed komen is lastig, TV kijken kon nog even maar nu komen geluid en beelden niet meer bij haar binnen. Zij drinkt slechts wat water, heeft in eten geen trek. Niemand die haar bezoek of steunt. Zij wil niet verder leven, bedenkt hoe ze haar leven kan beëindigen.  Suicidaal en depressief. Een marktkoopman, mist haar en haar man. Elke zaterdag stonden zij samen voor zijn kraam maar hij weet niet waar zij woont. Is er wel iemand die weet waar zij woont?

Ook voor deze mensen moet er hulp zijn. Mensen die om wat voor reden dan ook (even) niet mee kunnen met onze snelle maatschappij. Er moet toegankelijke hulpverlening komen, dicht bij de mensen zelf. Waar de mannen en vrouwen uit dit voorbeeld gezien worden en gemist worden. Waar ze terecht kunnen met hun verhaal en voor een kop koffie.