Archief van
Categorie: Blog

De waarheid over Chemours en GenX?

De waarheid over Chemours en GenX?

“Chemours vreest voor eigen toekomst” stond boven het artikel van Ingrid de Groot in het AD van 18.5.2018.

In dit artikel geeft zij verslag vanuit de rechtbank in Den Haag waar Drinkwaterbedrijf Oasen tegen- over Chemours en de Provincie Zuid-Holland stond. Eindelijk is er een instantie (Oasen) die het  op durft te nemen tegen deze chemiegigant. De bewoners uit dit inmiddels gevaarlijke gebied binnen de Drechtsteden krijgen eindelijk het gevoel dat er naar hun geluisterd gaat worden. Na het lezen van de stukken is het ook voor ons duidelijk geworden dat er nogal was mis is gegaan in het heden en het verleden. Gebrek aan kennis en besluitvorming in achterkamertjes kleuren dit dossier. De advocaat van Chemours mr. Maayke Maas meldde al, dat als het bedrijf zijn zin niet krijgt de poorten wel dicht kunnen.  Een te verwachten uitspraak namens het bedrijf wat nog geen enkele beweging heeft gemaakt om tot een gifvrije productie te komen. Eindelijk werd het duidelijk tijdens het verloop van de zitting dat door het ontbreken van kennis er tal van zaken onder de pet bleven. Onduidelijkheden rond GenX richting de vergunning verstrekker Provincie Zuid-Holland (Rik Jansen) kwam nu boven. Heeft de Provincie vergunningen afgegeven op basis van foutieve informatie, deze vraag zal nog beantwoord moeten worden in deze zaak. Uiterlijk 28 Juni a.s. moet de rechter een uitspraak doen. Wij als Dordtse Partij samen met de inwoners uit dit risico gebied verwachten een verstandige uitspraak van de Rechtbank Den Haag. Dit proces zal het startschot zijn van veel meer rechtszaken tegen deze fabrikant, naast de drinkwater verontreiniging zitten onze bewoners ook nog met lucht en bodemverontreiniging en andere verontreiniging op tal van plaatsen.  Alle bewoners uit dit gebied eisen dat deze fabriek stopt met het gebruik van gif in hun productie. En het klagen dat Chemours de fabrikant van GenX onder een vergrootglas ligt,  en dat zij ook in de pers onheus behandeld worden is onzin. Zij strooiden zelf  het zand in ieders ogen, nu is het tijd dat de echte waarheid boven tafel komt

Regenboogstad in woorden of daden?

Regenboogstad in woorden of daden?

Maandagavond hadden wij een afspraak met de organisator van de GayPride in Dordrecht. Omdat wij het regenboogakkoord mede ondertekend hebben vonden wij het goed eens met hem te praten hoe wij hem kunnen helpen met de organisatie van de pride. Een belangrijk punt bij het organiseren van zo’n evenement is natuurlijk altijd geld. Dan komt een vereniging terecht in het onherbergzame subsidie gebied en moeten ze daar maar doorheen zien te navigeren. Nu dacht ik er zit vast een groot bedrijf achter dit evenement met veel mensen, maar niets is minder waar. Het stichting bestuur bestaat uit 6 personen, waarvan er 2 eigenlijk verantwoordelijk zijn voor alles rondom deze pride.

Deze mensen kunnen niet van alle markten thuis zijn en dat blijkt ook in het gesprek al snel. Niet duidelijk is bij de organisatie, waarom hun evenement wordt gekenmerkt als een B status evenement. Voor een B status evenement is de maximale subsidie € 5.000,-. Daar zijn echter ook weer uitzonderingen op mogelijk en sommige aanvragen kunnen € 10.000,-subsidie krijgen, aan welke voorwaarden je daarvoor moet voldoen is niet duidelijk. Snapt u het nog?

Ook totaal onduidelijk is het waarop een festival wordt beoordeeld en hoe je in een bepaalde categorie komt. Te lezen op de site van de gemeente is dat de economische spin-off voor de stad belangrijk is en ook de marketing waarde voor de stad. Maar dit is natuurlijk wel een beetje een kip-ei kwestie. Als je een evenement moet organiseren voor € 5.000,- kun je er nooit zoiets groots van maken als wanneer je hiervoor € 25.000 tot je beschikking hebt. Aangezien Dordrecht er trots op is een regenboogstad te zijn, zou je verwachten dat er veel waarde wordt gehecht aan een pride festival voor de LHBT doelgroep en zou een A status toch wel op zijn plek zijn.

Dan nog een ander heel vreemd uitgangspunt in het evenementen beleid van de gemeente Dordrecht. De marketing rondom een evenement. Wanneer een evenement de A status heeft gekregen draagt de gemeente zorg voor de marketing, dit terwijl een A status goed is voor minstens € 20.000 aan subsidie. Bij de status die de GayPride heeft gekregen moeten ze dit zelf regelen en bekostigen. Van een maximaal budget van € 5.000!

Voorgaande jaren heeft de organisator van de pride gevraagd dan in ieder geval de regenboog vlaggen te hijsen aan de masten in de stad waarop evenementen met een A status worden aangekondigd. Dat was niet mogelijk volgens de gemeente, tenzij de organisatie hiervoor een luttele € 1.700 neertelde!?!?! De vlaggen heeft de gemeente liggen, deze worden namelijk op coming-out day gehesen. De organisatie heeft aangeboden ze zelf te verwisselen, maar ook dat mocht niet. Als ik dat hoor moet ik toch zo denken aan het reclamespotje van een verzekering, met een paarse krokodil…. “Ja meneer, de regenboogvlag ligt daar, maar nee we gaan hem voor u niet zomaar hijsen.” En dan met droge ogen jezelf als trotse regenboog stad neer willen zetten.

De Dordtse Partij gaat in ieder geval kijken hoe wij de stichting kunnen helpen hun evenement naar een hogere status te krijgen. Maar het wordt tijd dat de gemeente ook eens over gaat van woorden naar daden en zich echt gaat inzetten voor de LHBT groep in Dordrecht. Want dat dit nog steeds hartstikke nodig is is de afgelopen periode wel weer meer dan duidelijk geworden.

 

 

 

 

 

Duurzaam maken van bestaande woningen

Duurzaam maken van bestaande woningen

Als bestuur van een Dordtse VVE is het vaak niet mogelijk om mensen te spreken te krijgen die goed kunnen adviseren bij vragen over isolatie, zonnepanelen, isolerend glas en hoe van het gas af d.m.v. overstap op inductie. Waar en van wie kunnen wij hulp en eventueel subsidie verwachten allemaal anno 2018 vragen die gesteld mogen worden. In ons dagblad AD De Dordtenaar van Zaterdag 21 april stond hierover een uitgebreid artikel geschreven door André Oerlemans over deze kwestie. Wat nu politiek gezien nog het meest ergerlijke is, dat zijn de diverse reacties. Graag wil ik er enkele met u delen dit samen met onze oplossing;

RVO een belasting achtige instanties die zaken zo ingewikkeld maken dat zij er zelf niet meer uitkomen. Op zich niet erg maar zij gaan wel over het toekenning van uw energielabel die u na een enorme bouwkundige vragenlijst, informatie opvragen via het kadaster, het maken van een complete fotoreportage aan kunt vragen. Ook verdelen zij de subsidies uit de gemeenschappelijke pot van ons allen. Met deze wetenschap gaan wij terug naar onze lokale kansen. Onze Gemeenten vonden hiervoor het Regionaal Energieloket uit, door 50 Gemeenten samen uitgedacht. Echter het bleek heel veel werk, of misschien wel te ingewikkeld te zijn dus werd Green Home gevestigd in een heel duur grachtenpand in Amsterdam. Helaas kon dit gespecialiseerde bedrijf aangesteld door de gemeente raadsleden van 50 Gemeenten onze VVE niet van dienst zijn. Wel zouden wij gebeld worden op één van de mob. nummers die wij aan hun doorgaven, weken later niets meer gehoord. Op de vraag geef ons advies op een manier dat wij elkaar recht in de ogen kunnen kijken, dus niet via een elektronisch kanaal kwam als antwoord dat zij ons niet konden helpen, er kunnen geen uitzondering gemaakt worden op de regels. Er was toen nog geen enkele vraag gesteld. Op de vraag aan de Gemeente of het niet mogelijk is om een lokaal of zelfs een wijkgericht loket die wekelijks een dag actief zijn op de locaties in te richten kwam als antwoord van Green Home ‘Extra loket niet slim’ Geurts van Kessel deelde desgevraagd mede ‘het regionaal energieloket moet misschien beter gepromoot worden’. De Gemeente vind het vervelend dat onze VVE oploopt tegen obstakels. Jonne van Bochove hoopt dat wij ondanks deze teleurstelling door gaan met verduurzaming. Er lijkt maar één goede oplossing om daadwerkelijk serieus met verduurzaming om te gaan en dat is het aanstellen van een wethouder MILIEU en DUURZAAMHEID. De tot nu toe geïnstalleerde instanties laten zachts gezegd te wensen over. Op naar een nieuwe Gemeenteraad samengesteld uit heel veel partijen,  zodat er veel goede Wethouders inclusief één op MILIEU en DUURZAAMHEID aangesteld kunnen worden.

 

De Dordtse Partij blijft opletten!

De Dordtse Partij blijft opletten!

Het is nu al weer druk in het politieke landschap, op diverse terreinen is ons bestuur actief. Samen met journalisten leggen zij de vinger aan de pols van onze overheden. Ook nu blijkt dat onze inwoners niet zonder steun van een actieve politieke partij zoals de Dordtse Partij kunnen. Samen met onafhankelijke onderzoekjournalisten gaan zij op zoek zijn naar echte waarheden rond problemen die leven bij onze inwoners.  In enkele blogs vatten wij kort de problemen samen. Vaak blijkt dat zaken zo ingewikkeld gemaakt worden dat wij ons afvragen, namens wie zitten onze politici in onze Gemeente Raad. Eenmaal gekozen lijken zij zich niets meer aan te trekken van onze inwoners. Lees maar even met ons mee. In April deden zich enkele merkwaardige zaken voor. Wij volgden de betrokkenen en geven hierover ons commentaar.

Vrijdag 20 april 2018

De deelnemers aan de eerste VIP rondleiding tijdens de open poort dagen van DuPont en Chemours werden bij de Hoofdwacht ontvangen door de directieleden Willem Buitendijk en Erik Meijer van DuPont en Chemours. De eerste stop was een bezoek aan het hoofdgebouw waar wij een uiteenzetting kregen over het doel van deze dagen. Als afgevaardigde van belangenclubs heb ik enkele vragen kunnen stellen aan de heren. Als snel bleek dat dit niet het podium vast om zaken kritisch aan de kaak te stellen. De vragensteller wilde graag weten hoe het er voor staat met het calamiteitenplan. Hier was niets over bekend. Wel is er een soort van koppeling gemaakt  met de bedrijfsbrandweer dat als er zich iets voordoet,  de melding ook gelijk doorgaat naar het Oranjepark. Ook is de vraag gesteld hoe zaken worden aangepakt op het moment dat er zéér grote stremmingen op de N3 gaan plaats vinden door de geplande werkzaamheden van RWS , hierover was niets bekend. (op 24.4 stond in de Dordtenaar een vraag die D66 stelde over een rampenroute) Hierna stapten wij in een soort pretparktreintje die ons naar diverse locaties  bracht om uitleg te krijgen over veiligheid, verwarming van onze woningen en hoe zuiver het water is na een behandeling via het coalbed. Naast dit systeem werd er ook gesproken door de presentator over dat er een waterfabriek op dit terrein aanwezig zou zijn die werkte volgens de omgekeerde osmose zuivering. Dit zou duiden op de juiste aanpak, zéér kostbaar en gewenst door ieder Drinkwaterbedrijf in den lande. Vragen hierover konden niet beantwoord worden in de tent op locatie. Op de billboards in de stad stond al vermeld dat deze bedrijven zorgden voor de verwarming van onze huizen. Bij navraag blijkt dit echt een misverstand te zijn, de boilers die op hun terrein staan komen alleen in actie in geval van noodsituaties bij HVC. Er werd tijdens het ontvangst ook gesproken over de nieuwe ingediende revisie vergunning die nu ligt bij het DCMR. Belangrijk hierin is dat het beperken van de hoeveelheid gevaarlijke stoffen is teruggebracht tot kleine hoeveelheden (treinwagons vol) waardoor het risico verwaarloosbaar is volgens Eric Meijer van Chemours. Het lijkt zéér gewenst dat alle instanties die zich met deze vergunning bezig houden dit minutieus mee blijven kijken voordat er handtekeningen geplaatst gaan worden. Ook oriënteren in Europees verband lijkt mij noodzakelijk. Het gaat hier om gebruik van zéér bedenkelijke stoffen in een dichtbevolkt gebied. Nog steeds is er geen structureel overleg met de bewoners in de directe omgeving van deze fabrieken. Zij lopen het meeste gevaar en hebben daarom recht op goede en juiste informatie. En tijdens dit bezoek stuitte ik weer op onwaarheden. (lees hier het artikel over Chemours die toch weer C8 loost)

 

 

Hartstikke trots

Hartstikke trots

 

Gouden pact

Gouden pact

De cijfers van het CBS voor Dordrecht wijzen het uit. We lopen achter bij de landelijke trend van economisch herstel.

Eigenlijk missen wij als stad al tientallen jaren de aansluiting met groeitrends en loonontwikkeling. Onderwijs en werkgelegenheid krimpt en mensen kunnen geen betaalbaar huis meer vinden in onze gemeente. Het raadsinformatiesysteem puilt uit van visies op de stadsontwikkeling terwijl de winkelstand en regiofunctie is verdwenen. Economische crises en veel goedkope buitenlandse werknemers die ons vakmanschap overnemen in belangrijke sectoren.

Waarvoor moet je eigenlijk nog in Dordrecht zijn? Geen vitaal onderwijs, werk en of woning. Waar gaat het mis? Lang is gedacht dat met investeren in winkeloppervlakte en het aantrekken van ondernemers van buiten, de lokale economie gered kon worden. Dordrecht weer op de kaart. Het tegendeel is waar gebleken. De geschiedenis leert echter dat Dordtenaren geschiedenis schrijven wanneer ze zelf weer aan bod mogen komen, in een goed lokaal investeringsklimaat.

Wanneer we ons nu eens gericht inzetten op Zingeving en Welzijn vanuit een duurzaam perspectief, volgt economische groei vanzelf!

Eén klager maakt nog geen geluidsoverlast

Eén klager maakt nog geen geluidsoverlast

In de krant lees ik, festival Lepeltje Lepeltje moet aanpassingen doen omdat er iemand geklaagd heeft over geluidsoverlast. Ik verbaas mij echt over de macht die één klager heeft als het gaat om onze evenementen. Dit terwijl een burger die een vraag of een goed idee heeft voor onze stad, vaak niet eens door het ambtelijke bolwerk in het stadskantoor kan komen.

Een voorbeeld uit de praktijk. In Wielwijk zijn alle kleine speeltuintjes weggehaald. Meerdere bewoners vragen aan de gemeente of het mogelijk is een nieuw speeltuintje te maken. Er komt geen antwoord. De gemeente wordt aangesproken op het feit dat ze geen antwoord geven, en het blijft lange tijd stil. Uiteindelijk komt er een antwoord van de gemeente, er is geen budget voor speeltuinen. Dit terwijl Wielwijk recent nog in de krant stond als een van de wijken waarin kinderen te weinig buiten spelen. De gemeente geeft flinke bedragen uit voor het ‘doe ff gezond’ programma op scholen, maar buitenspelen faciliteren is geen optie. Ondanks meerderde aanvragen vanuit de wijk.

Dit voorbeeld staat niet op zichzelf. Naar burgers in Dordrecht wordt maar heel af en toe geluisterd. Er wordt overduidelijk gemeten met 2 maten. Een klager over het geluidsoverlast wordt direct serieus genomen. De Omgevingsdienst Zuid-Holland Zuid (OZHZ) wordt erbij gehaald en er worden metingen verricht. De betreffende organisatie wordt aangesproken door het OZHZ en er wordt zelfs gedreigd met maatregelen. Dit terwijl de gemiddelde burger niet eens kan doordringen tot het gemeentebestuur en als dat dan al is gelukt, krijgt hij vaak niet eens een fatsoenlijk antwoord.

Wij vinden dat de stad weer bestuurd zou moeten worden van onderaf. Mensen moeten de mogelijkheid hebben hun ideeën, zorgen en vragen met een toegankelijke gemeente te bespreken en die moet er serieus naar kijken. Het kan niet zo zijn dat met een keer klagen, evenementen organisator of bedrijf weer op extra kosten wordt gejaagd, maar dat een goed idee voor onze stad niet eens wordt bekeken.

Wij gaan ons de komende jaren inzetten voor burgerintiatieven. Wij willen een stadsregisseur die de weg weet binnen het ambtelijk apparaat en mensen daarmee helpt. Wij verplichten evenementen niet direct het geluid uit te draaien bij een klacht, maar vragen organisator en omwonenden met elkaar in gesprek te gaan. Want samen kunnen we alles!

De laatste loodjes

De laatste loodjes

Dacht ik dat het vorige week al druk was met vergaderen met de partij, een regenboogdebat, flyeren in de wijken en gesprekken in de stad op zaterdag. Deze week is het helemaal een gekkenhuis. Gister het debat in de stad over participatie. Vanavond het lagerhuisdebat en morgen verkiezingsmarkt met temperaturen van -1 belooft dat wat. Daarna mogen we gelukkig lekker opwarmen in Art&Dining waar het lijsttrekkersdebat wordt opgenomen en waar we natuurlijk ook met meerdere partijgenoten naartoe gaan.

Wat een eindsprint zo in de laatste week voor de verkiezingen. We hebben alle weken keihard gewerkt, maar ik merk wel dat we nu echt naar de finish gaan. Ik wil niets missen en overal tegelijk zijn. Iets wat als moeder van 2 jonge kinderen, met een baan 3 dagen in de week, toch wel lastig is. En naast dat het enorm vermoeiend is soms, krijg ik energie van de dingen die ik zie, de gesprekken die ik voer.

Hoe geweldig is het als je met mensen aan het praten bent en je ziet ze enthousiast worden, eindelijk iemand die mij snapt. Dat je het gevoel hebt dat je voor mensen echt het verschil kan en mag gaan maken. Ook krijg ik energie van de debatten. Ik zie zoveel mooie mensen die zich ergens voor in willen zetten. Ieder vanuit een eigen achtergrond, maar allemaal gemotiveerd er iets van te maken.

Natuurlijk hoor ik ook geluiden over politici zijn allemaal zakkenvullers en denken alleen aan zichzelf. Echt niets menselijks is ook de politici vreemd, dus ook die types zitten ertussen. En toch geloof ik dat wij met onze partij wel degelijk een verschil kunnen maken. Ik geloof dat de speerpunten van onze partij #BerstuurlijkeVernieuwing #Burgerparticipatie en #Duurzaamheid Dordt mooier gaan maken. Daarvoor geef ik deze week graag al mijn vrije avonden op en legt mijn man liefdevol iedere avond weer alleen de kinderen in bed. Want verandering begint bij jezelf!

Jij kan 21 maart ook het verschil maken door te gaan stemmen. Natuurlijk gaan wij door op de ingeslagen weg, maar hoe meer mensen ons steunen hoe meer wij kunnen bereiken. Samen kunnen we alles!

Samenleven is geen spelletje

Samenleven is geen spelletje

Al jaren biljart er een groep mannen samen. In een vereniging. Al jaren zijn er mannen bij die vooral willen winnen. En al die tijd zijn er ook mannen bij die lid van het bestuur zijn geweest. Soms kwam er dus wel eens een man chagrijnig thuis. Omdat hij had verloren, of omdat er een tientje in de boekhouding miste en hij kwam er maar niet uit. Maar over het algemeen hadden die mannen het prima naar hun zin.

Ik heb wel van horen zeggen dat er wel eens platvinken naar binnen werden gesmokkeld. Tenminste, toen ik kleiner was vertelde mijn opa dat zo’n metalen heupfles bedoeld was om cognac in te doen voor als je gaat biljarten, dus ik heb daar zelf mijn conclusie getrokken waar ik nog steeds achter sta. Maar over het algemeen deden die mannen niemand kwaad.

Jaren later, het buurthuis is er al lang niet meer, biljarten ze nog steeds samen. Er is veel veranderd. Niet alleen moeten ze nu blij zijn als er ergens verspreid over Dordrecht weer een plekje is om te mogen biljarten, ze zijn zelf ook veranderd.
Penningmeester zijn, daar heeft mijn opa geen zin meer in, zegt hij. Dat kost te veel tijd.
Maar wat hij wel doet is Piet bellen. Eerst zijn vrouw om te vragen of Piet wel vrolijk genoeg is vandaag om te kunnen biljarten. En daarna Piet: ”We gaan vanmiddag weer biljarten, hè Piet! Ik kom je straks halen.” En daarna belt hij oude Piet. Die is namelijk wat ouder, maar nog wel wat minder vergeetachtig. Alleen oude Piet die loopt weer moeilijk en kan al jaren niet meer autorijden. En voor oude Piet is het ook best wel moeilijk om uit te zoeken hoe hij elke keer ergens anders moet komen met de bus. En op tijd komen is wel belangrijk. Dus oude Piet wordt ook opgehaald.

Sommige mannen hebben nooit zoveel gepraat. Soms praten ze over politiek, soms wordt er geregeld dat iemand de belastingformulieren van iemand anders invult en zulke dingen. En ze spelen gewoon een spelletje. Want het ís ook allemaal maar een spelletje, toch? Al die mensen die leven voor de club. Die onder elkaar voor elkaar zorgen. Moet wel je gebouw in Dubbeldam niet instorten, natuurlijk. Of moet je als kleine vereniging überhaupt een plekje in de wijk hebben.

Zullen we met z’n allen wat bozer worden? Vaker roepen dat we verenigingen weer terug in de wijk willen, even een dikke vinger opsteken naar de mensen die klagen over dat ze twee keer in het jaar last hebben van gelach op straat van een muziekvereniging; dan doe je maar mee! Of desnoods lekker passief agressief, zo ben ik, “Samenleven is geen spelletje” stoepkrijten overal in de stad? Dat al die mensen weten dat er gevochten wordt voor een plekje voor ze.

Jonge Piet belt mijn opa. Het is even stil aan de andere kant van de lijn en dan vraagt Piet: “Heb ik gewonnen?”
Dat opa dan de volgende keer kan lachen en zegt: “Bijna Piet. De competitie is nog niet voorbij, maar je bent weer aan het winnen.”

Over een kastje en een muur, en bewoners die niet naar buiten kunnen

Over een kastje en een muur, en bewoners die niet naar buiten kunnen

Stel je voor, je bent wat slechter te been en maakt gebruik van een rollater of scootmobiel. Je woont zelfstandig in een flat, midden in de wijk Crabbehof. Je zit vlakbij de winkels en bent blij dat je nog zo zelfstandig alles kunt doen. Er is echter een groot probleem, je kan je gebouw niet zelfstandig in of uit.

Na veel heen en weer tussen de woningbouw en de gemeente wordt er een oprit aangelegd. Prima oplossing denk je als bewoner en je bent blij dat je eindelijk weer naar buiten kan. Dan komt koning winter en het begint te sneeuwen. Nu blijkt de oprit die gemaakt is, onder een hoek van 30 graden, echt veel te steil en zeker met deze gladheid. Mensen vallen, scootmobielen slaan op hol. Goh, zou degene die de helling aanlegde niet hebben bedacht dat dit kon gebeuren?

Je kaart aan dat je weliswaar blij bent dat er een helling gekomen is, maar dat deze voor gevaar zorgt. Nu word je bekeken als zeurende oudere. Je hebt toch een helling, je kan er toch uit en hoe vaak sneeuwt het nu helemaal? Als er dan toch iets aan die helling gedaan moet gaan worden, dan moet je maar even naar de woningbouwvereniging. Die zeggen nee hoor, regel het maar met de gemeente.

Doodmoe van deze strijd benader je uiteindelijk een paar politieke partijen om je alsjeblieft verder te helpen in dit woud van regels. Deze partijen hebben het echter te druk met stemmers verzamelen en bellen niet terug, laat staan dat er iemand even komt kijken.

Persoonlijk word ik woest als ik zo’n verhaal hoor. Een van de bewoners waar het over ging meldde zich vrijdag bij ons en toevallig troffen wij haar zaterdag tijdens het flyeren in het winkelcentrum. Onze lijsstrekker zou haar nog terugbellen, maar aangezien we daar toch waren heeft hij de situatie gelijk even bekeken. Onze lijsttrekker is nog actief in de raad als fractie Meijer en hij heeft zijn krachten gebundeld met de VSP. Er is een brief met vragen naar het college gestuurd. Deze situatie mag niet blijven bestaan.

Als wij met zijn allen vinden dat ouderen langer thuis moeten kunnen blijven wonen en zelfstandig moeten zijn, zullen we dan eerst eens goed gaan zorgen voor de ouderen. Campagne voeren in deze dagen is mooi en belangrijk, maar het helpen van de burgers moet als politieke partij toch voorop staan? Wij zijn blij dat wij deze mensen mochten ontmoeten en wij gaan ons er voor inzetten om dit probleem opgelost te krijgen!