Archief van
Categorie: Suzanne

Regenboogstad in woorden of daden?

Regenboogstad in woorden of daden?

Maandagavond hadden wij een afspraak met de organisator van de GayPride in Dordrecht. Omdat wij het regenboogakkoord mede ondertekend hebben vonden wij het goed eens met hem te praten hoe wij hem kunnen helpen met de organisatie van de pride. Een belangrijk punt bij het organiseren van zo’n evenement is natuurlijk altijd geld. Dan komt een vereniging terecht in het onherbergzame subsidie gebied en moeten ze daar maar doorheen zien te navigeren. Nu dacht ik er zit vast een groot bedrijf achter dit evenement met veel mensen, maar niets is minder waar. Het stichting bestuur bestaat uit 6 personen, waarvan er 2 eigenlijk verantwoordelijk zijn voor alles rondom deze pride.

Deze mensen kunnen niet van alle markten thuis zijn en dat blijkt ook in het gesprek al snel. Niet duidelijk is bij de organisatie, waarom hun evenement wordt gekenmerkt als een B status evenement. Voor een B status evenement is de maximale subsidie € 5.000,-. Daar zijn echter ook weer uitzonderingen op mogelijk en sommige aanvragen kunnen € 10.000,-subsidie krijgen, aan welke voorwaarden je daarvoor moet voldoen is niet duidelijk. Snapt u het nog?

Ook totaal onduidelijk is het waarop een festival wordt beoordeeld en hoe je in een bepaalde categorie komt. Te lezen op de site van de gemeente is dat de economische spin-off voor de stad belangrijk is en ook de marketing waarde voor de stad. Maar dit is natuurlijk wel een beetje een kip-ei kwestie. Als je een evenement moet organiseren voor € 5.000,- kun je er nooit zoiets groots van maken als wanneer je hiervoor € 25.000 tot je beschikking hebt. Aangezien Dordrecht er trots op is een regenboogstad te zijn, zou je verwachten dat er veel waarde wordt gehecht aan een pride festival voor de LHBT doelgroep en zou een A status toch wel op zijn plek zijn.

Dan nog een ander heel vreemd uitgangspunt in het evenementen beleid van de gemeente Dordrecht. De marketing rondom een evenement. Wanneer een evenement de A status heeft gekregen draagt de gemeente zorg voor de marketing, dit terwijl een A status goed is voor minstens € 20.000 aan subsidie. Bij de status die de GayPride heeft gekregen moeten ze dit zelf regelen en bekostigen. Van een maximaal budget van € 5.000!

Voorgaande jaren heeft de organisator van de pride gevraagd dan in ieder geval de regenboog vlaggen te hijsen aan de masten in de stad waarop evenementen met een A status worden aangekondigd. Dat was niet mogelijk volgens de gemeente, tenzij de organisatie hiervoor een luttele € 1.700 neertelde!?!?! De vlaggen heeft de gemeente liggen, deze worden namelijk op coming-out day gehesen. De organisatie heeft aangeboden ze zelf te verwisselen, maar ook dat mocht niet. Als ik dat hoor moet ik toch zo denken aan het reclamespotje van een verzekering, met een paarse krokodil…. “Ja meneer, de regenboogvlag ligt daar, maar nee we gaan hem voor u niet zomaar hijsen.” En dan met droge ogen jezelf als trotse regenboog stad neer willen zetten.

De Dordtse Partij gaat in ieder geval kijken hoe wij de stichting kunnen helpen hun evenement naar een hogere status te krijgen. Maar het wordt tijd dat de gemeente ook eens over gaat van woorden naar daden en zich echt gaat inzetten voor de LHBT groep in Dordrecht. Want dat dit nog steeds hartstikke nodig is is de afgelopen periode wel weer meer dan duidelijk geworden.

 

 

 

 

 

Hartstikke trots

Hartstikke trots

 

Eén klager maakt nog geen geluidsoverlast

Eén klager maakt nog geen geluidsoverlast

In de krant lees ik, festival Lepeltje Lepeltje moet aanpassingen doen omdat er iemand geklaagd heeft over geluidsoverlast. Ik verbaas mij echt over de macht die één klager heeft als het gaat om onze evenementen. Dit terwijl een burger die een vraag of een goed idee heeft voor onze stad, vaak niet eens door het ambtelijke bolwerk in het stadskantoor kan komen.

Een voorbeeld uit de praktijk. In Wielwijk zijn alle kleine speeltuintjes weggehaald. Meerdere bewoners vragen aan de gemeente of het mogelijk is een nieuw speeltuintje te maken. Er komt geen antwoord. De gemeente wordt aangesproken op het feit dat ze geen antwoord geven, en het blijft lange tijd stil. Uiteindelijk komt er een antwoord van de gemeente, er is geen budget voor speeltuinen. Dit terwijl Wielwijk recent nog in de krant stond als een van de wijken waarin kinderen te weinig buiten spelen. De gemeente geeft flinke bedragen uit voor het ‘doe ff gezond’ programma op scholen, maar buitenspelen faciliteren is geen optie. Ondanks meerderde aanvragen vanuit de wijk.

Dit voorbeeld staat niet op zichzelf. Naar burgers in Dordrecht wordt maar heel af en toe geluisterd. Er wordt overduidelijk gemeten met 2 maten. Een klager over het geluidsoverlast wordt direct serieus genomen. De Omgevingsdienst Zuid-Holland Zuid (OZHZ) wordt erbij gehaald en er worden metingen verricht. De betreffende organisatie wordt aangesproken door het OZHZ en er wordt zelfs gedreigd met maatregelen. Dit terwijl de gemiddelde burger niet eens kan doordringen tot het gemeentebestuur en als dat dan al is gelukt, krijgt hij vaak niet eens een fatsoenlijk antwoord.

Wij vinden dat de stad weer bestuurd zou moeten worden van onderaf. Mensen moeten de mogelijkheid hebben hun ideeën, zorgen en vragen met een toegankelijke gemeente te bespreken en die moet er serieus naar kijken. Het kan niet zo zijn dat met een keer klagen, evenementen organisator of bedrijf weer op extra kosten wordt gejaagd, maar dat een goed idee voor onze stad niet eens wordt bekeken.

Wij gaan ons de komende jaren inzetten voor burgerintiatieven. Wij willen een stadsregisseur die de weg weet binnen het ambtelijk apparaat en mensen daarmee helpt. Wij verplichten evenementen niet direct het geluid uit te draaien bij een klacht, maar vragen organisator en omwonenden met elkaar in gesprek te gaan. Want samen kunnen we alles!

De laatste loodjes

De laatste loodjes

Dacht ik dat het vorige week al druk was met vergaderen met de partij, een regenboogdebat, flyeren in de wijken en gesprekken in de stad op zaterdag. Deze week is het helemaal een gekkenhuis. Gister het debat in de stad over participatie. Vanavond het lagerhuisdebat en morgen verkiezingsmarkt met temperaturen van -1 belooft dat wat. Daarna mogen we gelukkig lekker opwarmen in Art&Dining waar het lijsttrekkersdebat wordt opgenomen en waar we natuurlijk ook met meerdere partijgenoten naartoe gaan.

Wat een eindsprint zo in de laatste week voor de verkiezingen. We hebben alle weken keihard gewerkt, maar ik merk wel dat we nu echt naar de finish gaan. Ik wil niets missen en overal tegelijk zijn. Iets wat als moeder van 2 jonge kinderen, met een baan 3 dagen in de week, toch wel lastig is. En naast dat het enorm vermoeiend is soms, krijg ik energie van de dingen die ik zie, de gesprekken die ik voer.

Hoe geweldig is het als je met mensen aan het praten bent en je ziet ze enthousiast worden, eindelijk iemand die mij snapt. Dat je het gevoel hebt dat je voor mensen echt het verschil kan en mag gaan maken. Ook krijg ik energie van de debatten. Ik zie zoveel mooie mensen die zich ergens voor in willen zetten. Ieder vanuit een eigen achtergrond, maar allemaal gemotiveerd er iets van te maken.

Natuurlijk hoor ik ook geluiden over politici zijn allemaal zakkenvullers en denken alleen aan zichzelf. Echt niets menselijks is ook de politici vreemd, dus ook die types zitten ertussen. En toch geloof ik dat wij met onze partij wel degelijk een verschil kunnen maken. Ik geloof dat de speerpunten van onze partij #BerstuurlijkeVernieuwing #Burgerparticipatie en #Duurzaamheid Dordt mooier gaan maken. Daarvoor geef ik deze week graag al mijn vrije avonden op en legt mijn man liefdevol iedere avond weer alleen de kinderen in bed. Want verandering begint bij jezelf!

Jij kan 21 maart ook het verschil maken door te gaan stemmen. Natuurlijk gaan wij door op de ingeslagen weg, maar hoe meer mensen ons steunen hoe meer wij kunnen bereiken. Samen kunnen we alles!

Over een kastje en een muur, en bewoners die niet naar buiten kunnen

Over een kastje en een muur, en bewoners die niet naar buiten kunnen

Stel je voor, je bent wat slechter te been en maakt gebruik van een rollater of scootmobiel. Je woont zelfstandig in een flat, midden in de wijk Crabbehof. Je zit vlakbij de winkels en bent blij dat je nog zo zelfstandig alles kunt doen. Er is echter een groot probleem, je kan je gebouw niet zelfstandig in of uit.

Na veel heen en weer tussen de woningbouw en de gemeente wordt er een oprit aangelegd. Prima oplossing denk je als bewoner en je bent blij dat je eindelijk weer naar buiten kan. Dan komt koning winter en het begint te sneeuwen. Nu blijkt de oprit die gemaakt is, onder een hoek van 30 graden, echt veel te steil en zeker met deze gladheid. Mensen vallen, scootmobielen slaan op hol. Goh, zou degene die de helling aanlegde niet hebben bedacht dat dit kon gebeuren?

Je kaart aan dat je weliswaar blij bent dat er een helling gekomen is, maar dat deze voor gevaar zorgt. Nu word je bekeken als zeurende oudere. Je hebt toch een helling, je kan er toch uit en hoe vaak sneeuwt het nu helemaal? Als er dan toch iets aan die helling gedaan moet gaan worden, dan moet je maar even naar de woningbouwvereniging. Die zeggen nee hoor, regel het maar met de gemeente.

Doodmoe van deze strijd benader je uiteindelijk een paar politieke partijen om je alsjeblieft verder te helpen in dit woud van regels. Deze partijen hebben het echter te druk met stemmers verzamelen en bellen niet terug, laat staan dat er iemand even komt kijken.

Persoonlijk word ik woest als ik zo’n verhaal hoor. Een van de bewoners waar het over ging meldde zich vrijdag bij ons en toevallig troffen wij haar zaterdag tijdens het flyeren in het winkelcentrum. Onze lijsstrekker zou haar nog terugbellen, maar aangezien we daar toch waren heeft hij de situatie gelijk even bekeken. Onze lijsttrekker is nog actief in de raad als fractie Meijer en hij heeft zijn krachten gebundeld met de VSP. Er is een brief met vragen naar het college gestuurd. Deze situatie mag niet blijven bestaan.

Als wij met zijn allen vinden dat ouderen langer thuis moeten kunnen blijven wonen en zelfstandig moeten zijn, zullen we dan eerst eens goed gaan zorgen voor de ouderen. Campagne voeren in deze dagen is mooi en belangrijk, maar het helpen van de burgers moet als politieke partij toch voorop staan? Wij zijn blij dat wij deze mensen mochten ontmoeten en wij gaan ons er voor inzetten om dit probleem opgelost te krijgen!