Archief van
Categorie: Verkiezingen 2018

Hartstikke trots

Hartstikke trots

 

Regenboogdebat

Regenboogdebat

Iemand vroeg zich af waarom er blijkbaar druk is vanuit de maatschappij om heteroseksueel te zijn, omdat thuis altijd werd gezegd “dat het niet uitmaakt” of je op mannen of vrouwen valt. Iemand riep dat we het niet mochten hebben over “die mensen”. Iedereen zei dat we allemaal gelijkwaardig zijn.

Is het niet juist de bedoeling dat we wel tegen onze kinderen zeggen dat het uitmaakt. Niet voor hoeveel we van ze houden. Niet omdat het uit zou moeten maken. Maar omdat het wél uitmaakt. Omdat het misschien toch anders voelt als je homo bent dat de trainer op het voetbalveld roept “Je voetbalt als een homo!” Omdat je misschien niet onbevangen, uitzinnig van verliefdheid de hand pakt van degene die naast je loopt, omdat je bang bent om in elkaar geslagen te worden. Omdat als er in bushokjes posters ophangen waar twee mannen met elkaar zoenen, deze beklad en vernield worden.

Is het niet juist de bedoeling van een Regenboogdebat om het over LHBTI’s te hebben en niet over diversiteit in het algemeen. Dat we vrijuit kunnen zeggen “die mensen”, omdat dat is waar we over praten, LHBTI’s, niets meer en niets minder.  En “die mensen” bekt net wat lekkerder dan “mensen die LHBT-enzovoorts zijn”. En dat we daarna pas concluderen of er verschillen zijn.

Dat als iemand stelt dat een kind dat geconfronteerd wordt met zijn anders-zijn in seksualiteit of geslacht, anders dan andere minderheden, thuis geen achterban heeft van dezelfde minderheid omdat het kind een product is van heteroseksualiteit. Dat we dan juist niet de discussie stoppen met te zeggen dat er óók gezinnen zijn met twee moeders of twee vaders. Omdat we hier nu eindelijk een specifiek pijnpunt hebben blootgelegd van de sociale acceptatie van LHBTI’s.

Is het niet juist de bedoeling van zo’n avond dat we bij onszelf te rade gaan of we wel menen wat we zeggen en of we wel voelen wat we vinden. Hoe congruent we zijn in onze overtuigingen en ons handelen. En daarna of dat is veranderd en of én hoe we dat bij anderen kunnen en willen veranderen.

“Ik vind het soms moeilijk om hierover te praten”, werd op het laatst gezegd. Misschien had het debat daarmee moeten beginnen. Het is ook moeilijk. Politieke correctheid rukt meerdere keren de sprekers zover mogelijk uit de hoek van atolerantie. Ik vind het normaal, het gaat over ie-de-reen en we zijn allemaal gelijk, dat je dat maar weet. En als we het niet meer weten, wijzen we naar een religie, want die zijn lekker toch meer tegen.

Iemand las een speech voor van een jongen die eerder geloofde in de tolerantie van Nederland, maar bang is geworden na de reacties op de reclame van Suit Supply. Is het dan genoeg om te zeggen dat we allemaal gelijkwaardig zijn? Staat namelijk in de Grondwet. Het maakt niets uit, echt niet. Welterusten.

Of had ik moeten opstaan. Moeten roepen dat het verdorie wel uitmaakt en dat we het daar NU over gaan hebben.

Ik zit hier namelijk voor die jongen en al die andere mensen die het pijn deed.

Maar ik ben blijven zitten. Straks zei ik per ongeluk nog “homofiel” in plaats van “homoseksueel”, of vergat ik de I in LHBTI. Ik vind het ook moeilijk.

Op het einde werd het Regenboogakkoord, na wat gesteggel over of het niet een intentieverklaring moest zijn, bijna door alle partijen getekend. Misschien goed gezien van de organisatie dat dit het hoogst haalbare was van de avond.

Het maakt wel uit. Gisteren was ik bij de kapper en iemand zei tegen een jongetje: “Niet huilen, je bent toch geen homo.” Ik vond het moeilijk. Ik gaf het jongetje een knipoog en zei dat het iedereen wel eens huilt. De volgende keer zeg ik tegen de vader “Je bedoelt: ‘Stop maar met huilen, want ik vind het niet leuk als jij verdrietig bent, het is zo voorbij.’ Homo is geen scheldwoord.” Trek jij nog even dikke scheenbeschermers aan, het is helaas nog nodig. En zeg het ook tegen mij als je vind dat ik iets verkeerds zeg. Ik hoop dat iedereen zo in zijn bed ligt te denken vanavond. Zijn we toch nog veel verder gekomen. Welterusten.

Dromen…

Dromen…

De Dordste Partij haalt Dordtse Dromen op in onze campagne.

Donderdagavond en zaterdagmiddag zijn wij in de stad. Wij gaan voor een stad waarin overheid, ondernemers & burgers vanaf het begin samenwerken.
Doe mee! Wat is jouw droom voor jouw straat, wijk of stad? Zoek ons op, of comment op onze Facebook.

*** Deel & WIN *** een VVV-bon van €20 die we verloten onder 10 favoriete ideeën.