Archief van
Categorie: Over ons

De laatste loodjes

De laatste loodjes

Dacht ik dat het vorige week al druk was met vergaderen met de partij, een regenboogdebat, flyeren in de wijken en gesprekken in de stad op zaterdag. Deze week is het helemaal een gekkenhuis. Gister het debat in de stad over participatie. Vanavond het lagerhuisdebat en morgen verkiezingsmarkt met temperaturen van -1 belooft dat wat. Daarna mogen we gelukkig lekker opwarmen in Art&Dining waar het lijsttrekkersdebat wordt opgenomen en waar we natuurlijk ook met meerdere partijgenoten naartoe gaan.

Wat een eindsprint zo in de laatste week voor de verkiezingen. We hebben alle weken keihard gewerkt, maar ik merk wel dat we nu echt naar de finish gaan. Ik wil niets missen en overal tegelijk zijn. Iets wat als moeder van 2 jonge kinderen, met een baan 3 dagen in de week, toch wel lastig is. En naast dat het enorm vermoeiend is soms, krijg ik energie van de dingen die ik zie, de gesprekken die ik voer.

Hoe geweldig is het als je met mensen aan het praten bent en je ziet ze enthousiast worden, eindelijk iemand die mij snapt. Dat je het gevoel hebt dat je voor mensen echt het verschil kan en mag gaan maken. Ook krijg ik energie van de debatten. Ik zie zoveel mooie mensen die zich ergens voor in willen zetten. Ieder vanuit een eigen achtergrond, maar allemaal gemotiveerd er iets van te maken.

Natuurlijk hoor ik ook geluiden over politici zijn allemaal zakkenvullers en denken alleen aan zichzelf. Echt niets menselijks is ook de politici vreemd, dus ook die types zitten ertussen. En toch geloof ik dat wij met onze partij wel degelijk een verschil kunnen maken. Ik geloof dat de speerpunten van onze partij #BerstuurlijkeVernieuwing #Burgerparticipatie en #Duurzaamheid Dordt mooier gaan maken. Daarvoor geef ik deze week graag al mijn vrije avonden op en legt mijn man liefdevol iedere avond weer alleen de kinderen in bed. Want verandering begint bij jezelf!

Jij kan 21 maart ook het verschil maken door te gaan stemmen. Natuurlijk gaan wij door op de ingeslagen weg, maar hoe meer mensen ons steunen hoe meer wij kunnen bereiken. Samen kunnen we alles!

Samenleven is geen spelletje

Samenleven is geen spelletje

Al jaren biljart er een groep mannen samen. In een vereniging. Al jaren zijn er mannen bij die vooral willen winnen. En al die tijd zijn er ook mannen bij die lid van het bestuur zijn geweest. Soms kwam er dus wel eens een man chagrijnig thuis. Omdat hij had verloren, of omdat er een tientje in de boekhouding miste en hij kwam er maar niet uit. Maar over het algemeen hadden die mannen het prima naar hun zin.

Ik heb wel van horen zeggen dat er wel eens platvinken naar binnen werden gesmokkeld. Tenminste, toen ik kleiner was vertelde mijn opa dat zo’n metalen heupfles bedoeld was om cognac in te doen voor als je gaat biljarten, dus ik heb daar zelf mijn conclusie getrokken waar ik nog steeds achter sta. Maar over het algemeen deden die mannen niemand kwaad.

Jaren later, het buurthuis is er al lang niet meer, biljarten ze nog steeds samen. Er is veel veranderd. Niet alleen moeten ze nu blij zijn als er ergens verspreid over Dordrecht weer een plekje is om te mogen biljarten, ze zijn zelf ook veranderd.
Penningmeester zijn, daar heeft mijn opa geen zin meer in, zegt hij. Dat kost te veel tijd.
Maar wat hij wel doet is Piet bellen. Eerst zijn vrouw om te vragen of Piet wel vrolijk genoeg is vandaag om te kunnen biljarten. En daarna Piet: ”We gaan vanmiddag weer biljarten, hè Piet! Ik kom je straks halen.” En daarna belt hij oude Piet. Die is namelijk wat ouder, maar nog wel wat minder vergeetachtig. Alleen oude Piet die loopt weer moeilijk en kan al jaren niet meer autorijden. En voor oude Piet is het ook best wel moeilijk om uit te zoeken hoe hij elke keer ergens anders moet komen met de bus. En op tijd komen is wel belangrijk. Dus oude Piet wordt ook opgehaald.

Sommige mannen hebben nooit zoveel gepraat. Soms praten ze over politiek, soms wordt er geregeld dat iemand de belastingformulieren van iemand anders invult en zulke dingen. En ze spelen gewoon een spelletje. Want het ís ook allemaal maar een spelletje, toch? Al die mensen die leven voor de club. Die onder elkaar voor elkaar zorgen. Moet wel je gebouw in Dubbeldam niet instorten, natuurlijk. Of moet je als kleine vereniging überhaupt een plekje in de wijk hebben.

Zullen we met z’n allen wat bozer worden? Vaker roepen dat we verenigingen weer terug in de wijk willen, even een dikke vinger opsteken naar de mensen die klagen over dat ze twee keer in het jaar last hebben van gelach op straat van een muziekvereniging; dan doe je maar mee! Of desnoods lekker passief agressief, zo ben ik, “Samenleven is geen spelletje” stoepkrijten overal in de stad? Dat al die mensen weten dat er gevochten wordt voor een plekje voor ze.

Jonge Piet belt mijn opa. Het is even stil aan de andere kant van de lijn en dan vraagt Piet: “Heb ik gewonnen?”
Dat opa dan de volgende keer kan lachen en zegt: “Bijna Piet. De competitie is nog niet voorbij, maar je bent weer aan het winnen.”

Regenboogdebat

Regenboogdebat

Iemand vroeg zich af waarom er blijkbaar druk is vanuit de maatschappij om heteroseksueel te zijn, omdat thuis altijd werd gezegd “dat het niet uitmaakt” of je op mannen of vrouwen valt. Iemand riep dat we het niet mochten hebben over “die mensen”. Iedereen zei dat we allemaal gelijkwaardig zijn.

Is het niet juist de bedoeling dat we wel tegen onze kinderen zeggen dat het uitmaakt. Niet voor hoeveel we van ze houden. Niet omdat het uit zou moeten maken. Maar omdat het wél uitmaakt. Omdat het misschien toch anders voelt als je homo bent dat de trainer op het voetbalveld roept “Je voetbalt als een homo!” Omdat je misschien niet onbevangen, uitzinnig van verliefdheid de hand pakt van degene die naast je loopt, omdat je bang bent om in elkaar geslagen te worden. Omdat als er in bushokjes posters ophangen waar twee mannen met elkaar zoenen, deze beklad en vernield worden.

Is het niet juist de bedoeling van een Regenboogdebat om het over LHBTI’s te hebben en niet over diversiteit in het algemeen. Dat we vrijuit kunnen zeggen “die mensen”, omdat dat is waar we over praten, LHBTI’s, niets meer en niets minder.  En “die mensen” bekt net wat lekkerder dan “mensen die LHBT-enzovoorts zijn”. En dat we daarna pas concluderen of er verschillen zijn.

Dat als iemand stelt dat een kind dat geconfronteerd wordt met zijn anders-zijn in seksualiteit of geslacht, anders dan andere minderheden, thuis geen achterban heeft van dezelfde minderheid omdat het kind een product is van heteroseksualiteit. Dat we dan juist niet de discussie stoppen met te zeggen dat er óók gezinnen zijn met twee moeders of twee vaders. Omdat we hier nu eindelijk een specifiek pijnpunt hebben blootgelegd van de sociale acceptatie van LHBTI’s.

Is het niet juist de bedoeling van zo’n avond dat we bij onszelf te rade gaan of we wel menen wat we zeggen en of we wel voelen wat we vinden. Hoe congruent we zijn in onze overtuigingen en ons handelen. En daarna of dat is veranderd en of én hoe we dat bij anderen kunnen en willen veranderen.

“Ik vind het soms moeilijk om hierover te praten”, werd op het laatst gezegd. Misschien had het debat daarmee moeten beginnen. Het is ook moeilijk. Politieke correctheid rukt meerdere keren de sprekers zover mogelijk uit de hoek van atolerantie. Ik vind het normaal, het gaat over ie-de-reen en we zijn allemaal gelijk, dat je dat maar weet. En als we het niet meer weten, wijzen we naar een religie, want die zijn lekker toch meer tegen.

Iemand las een speech voor van een jongen die eerder geloofde in de tolerantie van Nederland, maar bang is geworden na de reacties op de reclame van Suit Supply. Is het dan genoeg om te zeggen dat we allemaal gelijkwaardig zijn? Staat namelijk in de Grondwet. Het maakt niets uit, echt niet. Welterusten.

Of had ik moeten opstaan. Moeten roepen dat het verdorie wel uitmaakt en dat we het daar NU over gaan hebben.

Ik zit hier namelijk voor die jongen en al die andere mensen die het pijn deed.

Maar ik ben blijven zitten. Straks zei ik per ongeluk nog “homofiel” in plaats van “homoseksueel”, of vergat ik de I in LHBTI. Ik vind het ook moeilijk.

Op het einde werd het Regenboogakkoord, na wat gesteggel over of het niet een intentieverklaring moest zijn, bijna door alle partijen getekend. Misschien goed gezien van de organisatie dat dit het hoogst haalbare was van de avond.

Het maakt wel uit. Gisteren was ik bij de kapper en iemand zei tegen een jongetje: “Niet huilen, je bent toch geen homo.” Ik vond het moeilijk. Ik gaf het jongetje een knipoog en zei dat het iedereen wel eens huilt. De volgende keer zeg ik tegen de vader “Je bedoelt: ‘Stop maar met huilen, want ik vind het niet leuk als jij verdrietig bent, het is zo voorbij.’ Homo is geen scheldwoord.” Trek jij nog even dikke scheenbeschermers aan, het is helaas nog nodig. En zeg het ook tegen mij als je vind dat ik iets verkeerds zeg. Ik hoop dat iedereen zo in zijn bed ligt te denken vanavond. Zijn we toch nog veel verder gekomen. Welterusten.

Vaart maken voor een duurzaam Dordrecht.

Vaart maken voor een duurzaam Dordrecht.

Verslag van het verkiezingscafe met als thema ‘vaart maken voor een duurzaam Dordrecht’

Dordrecht 7 maart 2018

Meer dan 40 politici kwamen tijdens deze avond in beeld. Het was dan ook een hele toer voor gespreksleidster Anneke van Veen om de zaak in de hand te houden. Zelf was ik namens de DORDTSE PARTIJ als woordvoerder aanwezig hierbij mijn op en aanmerkingen:

Al snel werd het ons duidelijk het gaat weer zo’n bijeenkomst worden waar alleen maar gesproken word over onze inwoners, terwijl het de hoogste tijd word om met deze zelfde bewoners aan tafel te gaan om samen de problemen aan te pakken.

Met de uitspraak van minister Ollongren tijdens het vragenuurtje, in 2021 bezitten alle sociale huurwoningen van de woningbouw verenigingen en coöperaties het energielabel B. Geweldig met de wetenschap dat de reserves van deze clubs over de emmer klotst. Er zal een deel van de miljarden aan reserves hiervoor afgeroomd worden, wat weer ten koste gaat van de zo dringend gewenste sociale huurwoningen voor de laagste inkomens.

Heel veel stichtingen met als doel samen te werken in wind, water en zonnen energie, voedselbos ed. waar allemaal op zoek naar medewerkers en centen. Eigenlijk zijn zij allemaal slachtoffer van het Dordtse systeem. Om bij onze gemeente gehoor te vinden is het noodzakelijk eerst met steun van de Gemeente een stichting op te richten. Vanaf dat moment bent u een officiële gesprekspartner. Niet veel later krijgt u te horen dat het wel de bedoeling is om de broek zelf op te houden. Zelfs voor het aanleggen van een kleine wilde bloemenpluktuin in de wijk Merwedepolder moest een stichting opgericht worden. In ons buitengebied word er zelfs een m2 vergoeding betaald om dit langs de slootkanten aan te kunnen leggen. Deze zaken zouden onder normaal onderhoud  moeten vallen omdat het hier gaat over natuurbehoud, vogels en insecten staan zwaar onder druk. Door deze kleine ingreepjes kan er veel winst behaald worden. En ons oog wil natuurlijk ook wat in onze wijken.

Nu begin Maart 2018 worden nog steeds nieuwbouwhuizen verkocht met een aansluiting op het gasnet. Dus hebben zij al direct een achterstand die negatieve invloed heeft op de waarde van het onroerend goed. Het gaat hier over nieuwbouw ik wil u meenemen naar een veel groter probleem wat zich aandient. In het maandblad van VVE Belang schreef de heer Trefon  vorig jaar al een prachtig artikel over “bejaarde huizen en complexen”.  Zonder maatregelen ontstaat er een groot maatschappelijk probleem. Tijdens deze bijeenkomst is hierover geen woord gerept. Terwijl deze groep woningbezitters dagelijks bezig zijn met het verbeteren van hun bezit. Via de M.J.O.P. worden tal van knelpunten in beeld gebracht. De nieuwe duurzaamheidsplannen  waarvoor door onze politiek in  Parijs al een handtekening geplaatst heeft maakt nog geen deel uit van het onderhoudsplan van deze eigenaars. Er is totaal geen mogelijkheid geschapen voor deze mensen om zich te oriënteren op de mogelijkheden en het verkrijgen van steun (subsidie). Volgens Cock Sas is er een bedrag van 19 miljard euro mee gemoeid om de zaken recht te breien. Wat leverde ons de politieke zoektocht op. Ten eerste het bedrag wat de verkoop van de ENECO aandelen zou in een fonds gestort moeten worden. Prima idee, maar dan ook alles niet zoals werd verwoord ergens tussen de 70 en 100%. Dus komen wij in Dordrecht nogal iets te kort, lijkt mij duidelijk. Er is dringend behoefte aan een wijkloket waar men advies kan krijgen over het uitvoeren van vergroeningmaatregelen met betrekking tot panden in de wijk. Er zal een samenwerking moeten ontstaan tussen uitvoerende partijen, ondersteuning in subsidie aanvragen, en het invoegen binnen de bestaande M.J.O.P zodat ook een groot deel uit zelf financiering bestaat. Dit laatste moet dus gaan passen binnen de bestaande plannen. Er kan nooit meer geld uitgegeven worden dan er binnen komt. Ook kwam naar voren om de WOZ belasting op te hogen. Dit is het meest slechte plan wat er te bedenken valt. Alle tot op heden vastgestelde waardes zij veel te hoog ingeschat doordat alle bejaarde wooncomplexen nu al een forse achterstand in onderhoud hebben. Dus je hier rijk rekeningen kan nog wel eens anders uitpakken zolang deze achterstand niet opgelost is. Ook is er een mogelijkheid om deze wijken de wijk te laten. Zodat de tijd zijn werk doet en de nu nog vitale wijken zich kunnen transformeren in getto’s. De DORDTSE PARTIJ stelt zich tot taak om oplossingen juist voor deze groeperingen te bedenken om samen deze duurzaamheidslag te maken, in woord, daad en geld. Stop met het praten over onze bewoners maar ga met hen aan tafel en bedenkt oplossingen waar wij alleemaal mee kunnen leven. Het gaat ook over hun toekomst en ook hun kinderen. Stop met het elkaar na te praten en stuur wat goede mensen van vlees en bloed de wijk in om elkaar de duurzaamheidtransitie waar te maken. Per wijk 1 loket met echte mensen de ook bereikbaar zijn en blijven, dat is wat de DORDTSE PARTIJ zoekt.

Ook wil ik u de ideeën van de heer Verbakel (milieu defensie) niet onthouden inzake fijnstof. Het afsluiten van de Krispijnse tunnel zou een oplossing kunnen zijn. Gelukkig kwam er uit de zaal tegengas. Het meten van fijnstof door het RIVM meetpalen zijn in Dordt amper aanwezig. Eerst maar eens aantonen waar het stof allemaal vandaan komt. Auto, vrachtverkeer, vervoer over water, en de natuur zelf zorgt ook voor veel fijnstof. Eerst maar eens gaan meten want dat is pas echt weten. Ook het goed door laten stromen van verkeersbewegingen zou wel eens veel bij kunnen dragen aan de vermindering. Het stoppen en optrekken moet tot het minimum beperkt blijven voordat wij wegen en tunnels af gaan sluiten en onze prachtige oude stad de hongerdood in drijven.

En met een goed afgesteld E-Nose systeem kunnen wij naast fijnstof ook alle andere giftige stoffen in kaart brengen die dagelijks over ons uitgestoot worden, dit met of zonder vergunning van de provincie Zuid Holland. Ook hier houd de DORDTSE PARTIJ de vinger aan de pols. Bij alle partijen zitten wij aan tafel om onze denkwijze naar voren te brengen. De DORDTSE PARTIJ waakt ook over uw gezondheid.

#Burgerparticipatie, we moeten het weer samen doen.

#Burgerparticipatie, we moeten het weer samen doen.

Burgerparticipatie of doe-democratie, het zijn verzamelnamen voor de beweging van mensen
in hun nieuwe nieuwe rol als burger van verzorgingsstaat naar burger in de
participatiemaatschappij.

Vier jaar geleden sprak onze koning in de troonrede: “De klassieke verzorgingsstaat verandert
langzaam maar zeker in een participatiesamenleving. Van iedereen die dat kan, wordt
gevraagd verantwoordelijkheid te nemen voor zijn of haar eigen leven en omgeving. Wanneer
mensen zelf vorm geven aan hun toekomst, voegen zij niet alleen waarde toe aan hun eigen
leven, maar ook aan de samenleving als geheel.” [1]

Het is een prachtig idee, die meedoen-samenleving. Maar met de invoering en vernieuwing van
de Wmo en de decentralisatie van andere wetten en voorzieningen is de
participatiesamenleving in een stroomversnelling geraakt, die burgers en overheid maar
moeilijk kunnen bijbenen. Het is voor burgers nu vooral een plicht, er wordt eigen
verantwoordelijkheid verwacht. En juist van de kwetsbare, misschien niet zo mondige burger.
We moeten dus wat met die burgerparticipatie. Onze Rekenkamercommisie bracht afgelopen
jaar een rapport met aanbevelingen uit om burgerparticipatie naar een hoger plan te tillen. [2]

De reactie van het college op het rapport: “Een aparte visie op burgerparticipatie is
onwenselijk en evenmin is het college van plan eerdere initiatieven te evalueren.” [3]
De gemeente kan dat namelijk allemaal prima zelf, blijkt de afgelopen tijd. Zo was er
bijvoorbeeld het project Nieuw Dordts Peil. De overheid wilde in gesprek met burgers.
Dordtenaren hebben het namelijk gemiddeld minder goed op het gebied van opleiding, werk,
inkomen en veiligheid, staat in de uitnodiging. En het ging vooral over water en werk en het
lange termijnperspectief. [4]

En er was de SpuiSafari. In 2016 stelde de Dordtse gemeenteraad een nieuwe ontwikkelvisie
vast voor de Spuiboulevard. Het college van B&W had voorstellen gedaan over de
herontwikkeling die de basis vormen voor de nieuwe plannen.
En daarna mochten 110 mensen, verdeeld in groepjes, vernoemd naar een Afrikaans dier, een
rondje maken over de Spuiboulevard. Veelal raadsleden, ambtenaren, architecten en
makelaars. En de wethouder was de Lion King. [5][6]

Hakuna matata, maar deze ontwikkeling van participatie is zorgelijk. Een bestuur zonder visie
op burgerparticipatie dat het onnodig vindt burgerparticipatie te evalueren gebruikt het op alle
manieren zoals het juist niet moet zijn. Burgerparticipatie als bezuinigingsmiddel. Burgers die
problemen moeten gaan oplossen omdat de overheid ze nog niet heeft opgelost. Het zegt alles
over dat het nog steeds de algemene opvatting is dat het hebben van ideeën is voorbehouden
aan beleidsmakers en bestuurders. Dat is niet mee mogen doen, dat is uitgenodigd worden
voor een feestje om de rommel op te ruimen.

Het gaat er bij het nemen van initiatief om dat het initiatief uit de burgers zelf komt, dat zij
iets oppakken wat zij belangrijk vinden, wil het succesvol zijn. [7][8] Om het te laten slagen
moet er opgepast worden dat initiatieven niet een verlengstuk worden van de overheid, maar
een eigen rol spelen in de samenleving. [9] En participatie heeft weinig effect en juist een negatief imago als er over grote thema’s en langetermijnperspectief gepraat wordt. [10] De
burgers zijn van de ideeën, de professionals van de efficiëntie en effectiviteit.
In de startfase van burgerinitiatieven is het belangrijk dat de burgers, de mensen, erkenning
en waardering krijgen. Daarvoor moet de overheid gebiedsgericht gaan werken. [11] Daarom wil
de Dordtse Partij de ambtenaren terug de wijken in. We moeten mensen uitnodigen en
aanmoedigen om hun straat, wijk en stad met hun ideeën vorm te geven. Daarvoor hebben we
een overheid nodig die een duidelijke visie heeft op burgerparticipatie, daar is de bestuurlijke
vernieuwing in ons partijprogramma op gericht.

In een stad die steeds centraler wordt bestuurd hebben we een overheid nodig die weet dat als
je samen wil werken, je samen aan de start gaat staan. We hebben een overheid nodig die de
mensen niet bespot of burgerparticipatie wil verkwanselen als goedkoop beleidsinstrument om
te kunnen zeggen dat ze ergens burgers bij betrokken hebben. Die niet verwacht dat we in een
paar avondjes een antwoord hebben en een langetermijnvisie over armoede in de stad. Die
ons gaat géven in plaats van nemen; vrijheid, zeggenschap en eigenaarschap.
Een overheid die het voortouw neemt en vanaf het begin laat zien wat ze doet en wat ze kan
en haar hand uitsteekt. Willen we burgerparticipatie naar een hoger plan tillen, moeten we het
echt weer samen doen.

Bronnen/Meer lezen?
[1] Troonrede (2013). 
[2] Rekenkamercommissie Dordrecht (2017, april). Meer dan een goed idee. Samen burgerparticipatie naar een hoger plan tillen.
[3] Nieuwsbericht website Dordrecht.
[4] Website Nieuw Dordts Peil. 
[5] Verheij J. & den Toom, J. (2018, 1 februari). Paraplu in de aanslag tijdens de Spui Safari in Dordtse binnenstad. AD de Dordtenaar.
[6] Verheij, J. (2018, 29 januari). Inwoners op Spui Safari om ideeën voor Spuiboulevard op te doen. AD de Dordtenaar.
[7] Kalk, E. & Dubbelboer, N. (2016, 2 december). Democratie moet meer ruimte bieden aan maatschappelijke initiatieven.
[8] Uitermark, J. & Van Beek, K. (2010). Gesmoorde participatie. Over de schaduwkanten van ‘meedoen’ als staatsproject, pp. 227-240. 
[9] Van der Steen, M. e.a. (2014). Leren door doen. Overheidsparticipatie in energieke samenleving. Planbureau voor de Leefomgeving
[10] Bosserlaar, H. Kamp; Hagen, B. (2017, 10 november). Cliëntenparticipatie is geen corvee, maar krachtig leermiddel.
[11] Van de Wijdeven, T. (2012). DOE Democratie. Over actief burgerschap in stadswijken. Delft: Eburon.

#LEEG

#LEEG

Gisterenavond was de stad #leeg. Veel leegstand en weinig winkelend publiek. Dit moet veranderen, de Dordtse Partij gaat zich hier voor inzetten! #dordrecht #leegstand #ondernemen